Mundart von Gisbert Stenz
Kein- Weihnachtsmann-Leed
Wann et Johr bal` ze End es on de Hervs jekomme,
Äppel reif sen on och Proume,
eß de Chresdagsrummel widde dran.
Lampe, Lämpsche hell en alle Stroße,
on me find dobei kein Moße,
jlitzert bonte Flittekrom disch ahn.
Deit et disch och stüre, do moß dat ahnhüre,
wie ous alle Rühre schratelt et disch ahn:
Refrain: Morgen kommt d`r Weihnachtsmann!
(Jong, esch möch ene Knöppel han!)
Supe´mark`, on klein Jeschäfte,
jede mäht noh senge Kräfte
dat Jedöns öm Chresdagsreibach met.
Wat für Kende fröhe woren Dräumche,
die waden op de Tannebäumche,
dat ve`folisch se jetz op Schritt on Tritt.
Wann de Kasse klingele, deiht et schleimech senge,
on velogene Stemme knaatschen em Duett:
Refrain: Morgen kommt d`r Weihnachtsmann!
(Jong, esch möch ene Knöppel han!)
Wat janz leis, höösch em Stall passiert eß,
zweschen Äsel, Schöf on Stallmeß,
wi-erd höck ze Dag met Brimborium jefeiert.
Chrestus selvs, bei su enem Krempel,
schmeß de Händeler ous däm Tempel.
esu hät de Här oos selvs jeliert.
Doch, wat hilf der Ärjer, me moß et legge,
dat vier Woche vür de Zeit me louter hü-et:
Refrain: Morgen kommt d`r Weihnachtsmann!
Jong, esch möch ene Knöppel han!
Originaltitel: E Anti-Weihnachtsmann-Leed,
