Silwäsda
Frejer woor ed su, dat die Männa dischidisch en de Wärtschaft en de Silwäsdanaach dat näije Johr begrießt hann. Fraue hadden doabei nix ze sooche. Die hann sisch en de Noabaschaft zem extra goode Bunnekaffi un Hefekranz idroffe. Weil Silwäsda woor, häd sisch dat Kaffiekränze dann villeischd och noch e paar Likörscha igennd.
An änem Silwäsdaoamend häd Wälgasch Lissje säin Noabasch Baiasch Jullsche besoochd. Dat Jullsche häd good ischdocht ihad, de Bunnekaffie woor schdark un die Likörscha hann good ischmäggd. Die Bäggelscha vonn denne zwei Fraue hann iglühd un sei wooren ganz fidel. Wie de Zeija vonn der Uhr off Meddernaachd zoging, sähd ed Jullsche: „Jedz weerd ischwoofd“, mischd ed Radio an un drähd die Laudschdärg voll off.
Offeimoa mooch dat Jullsche en Satz en die Rischdung, wo dat Lissje grad fier en flodde Polka anisädzd häd. Wat woor passiert? Aus demm Radio koam en Maus rausischbrunge. Der woor ed doa beschdemmd ze laud iwoore.
Ed Jullsche un ed Lissje sein doarsch denn Schrägge zesammeischduuße un nau soaßen die zwei ganz vadudzd off em Bodem. Wie aus änem Mund hann se iroofe: „Doa es ed ahle Johr aafihaue“. Wie se sisch widder aafireeschd hadden, mussden se doch herzlisch lache un off die Offrejung hin hann se sisch noch paar Likörscha igönnd.
Anita Trostel
