Jez es endlesch Hl.Omend. Errömm met em enkaawe, aussöje von Jeschenke, Plätzje backe on Bastelkrom en all Ecke. En de letzte Daach hann esch jeklauft no Wäihnachte jääf ed Nix mi ze esse on ze trinke. Esch hann mesch su rischtesch meträise loose on suvill jekaaft, datt esch mäi Enkaafskärsche bal nimmi jedeut krocht. Dehäim datt janze Zeusch hin on herjeräumt on noch alles Mürlije wor ze erledije. Off de Kirschhoff fahre, en Bekannte em Altenheim besöje, mäin Pastetsche herrischte on mesch selwe och noch ebbes staats mache für de Hl. Omend. Off äimol es en Ruck dursch mesch jezooch, esch hann mäine janze Stress aafjeläscht on alles discht jemacht. Ed Telefon aafjestellt on mäi Hoffetor verammelt. E Stöck Wäihnaachsstolle, en Tass Kaffie, epaar Kerze on de Pavarotti hätt mesch met äinem Schlaach en de Hl. Omend jesunge . Mäin Jedanke jungen direkt en de Wäihnachte, bo esch noch Kend wor on de Famillisch noch zesamme wor. Traditione wuren gruß jeschriwwe. Pastete, Forelle, Hefebond,Chrestmett on Spritzjebäck. Onsere Vatter krocht alswidde Socke, Schlips on e büjelfräi Nylonhimd. De aale Kripp wur offjestellt, wänn och häi on do dänne Schoof e Föößje jefählt hätt. En janz normale Tannebahm met vill Lametta on Spuzekerze wur en jedem Haus offjestellt. Alles wor net esu perfekt, awe ed wor hämelesch on herzlesch. Käine wur an Wäihnaachte vejäas. De Hond krocht e Stöck Bloodwurscht on hätt ed stonnelang dursch de Wohnung jeschlääft. De Heinrich von de Klinik hätt säi Zigarrekestje aafjehollt on en Zijeunersch aus Wäißetur ihr Äppel on Krombiere. All die Erinnerunge hann esch en dämm ruhije Stönnsche noch emol erlevt on von Fröhe jedrähmt.On während esch su am schwärme wor en mäinem kerzebeleuschtete Eckelsche , stond met ainemmol mäin Famillisch en de Dür on fröscht mesch janz vorwurfsvoll wann dann bäi ons düss Johr ed Chreskinnsche endlesch käm?

- Gisela Pfeil -