„Annenache Verzeelche“ von Gisela Pfeil
Maskeball en de „Rheinkrone“
Auße Rand on Band wore me en de Faasenachszäit. Ömme onnewegs on off Jöck. De Annenache woren en der Zäit all ebbes vedötscht on good offjeläscht. Se hatten onnerenanne ihre Spaß, on en de Wirtschafte wor ed voll. Üweall hann de Nopeschafte ed Jelooch aafjehaale on em „Saalbau Gabel“ hann de Leut sech bäi de Prunksitzunge ameseert. Maskebäll joof ed noch, on met vill Fantasie säin de schönste Kostüme dehäim jebosselt wure. Ech wollt emol als aale Zijeunersch john, on hatt Arbäit bes ech emol su en schwazze Peröck jefonne hatt, awe dann hätt ed doch noch jeklappt, on datt maskeere konnt loss john. En lange, bonte Rock, vill goldene Kette, e kläi Tampurin on em Jesicht en lange Nas met ne Warz owedroff. Schroh hann ech ausjeseen, awe ed sollt mech jo Käine erkenne. E paar Mark en de Tösch hamm me ons met dänne Annere off em Maat jetroff. Zeürscht säin me emol dorsch e paar Wirtschafte jezooch on hann ons Spökesje jemacht. Me woren su rischtisch en Stimmung als me en de Rheinkrone ahnkomte. Rappelvoll, de Finstescheiwe beschlohn, de Mickys hann Musikk jemacht on en Fönferreihe stonden de Faasenachsjecke am Büffet. De janze Saal wor voll Beduine, Indianer, Coboys on annere Jecke. Su wor ed jenau rischtisch. Do wollte me och säin, on ons ameseere. Off de Trepp hätt ed sech jeknubbelt on ons Leddesofa wor längst beläscht. No ne Zäit hätt ed Elli ons awe doch de Beersche jezappt. De Musikk wor prima, on Damenwahl es klar. Me hann jesunge on jedanzt, ons jeküsst on ewije Treue jeschwohr. Mäine Schatz es och dorömm jehöppt, awe e hätt mech net erkannt. Bäim Danze hann ech jemerkt, ech hann em net jefalle. Ech hann hämlech jelacht, on jedaacht, dau würs ömm zwölf Uhr emol gruuß kucke, wänn ech de Nas aus em Jesischt holle. Zwöschedorsch säin me och emol eroff en de rudbeleuschte Sektbar on hann met em Faasenachsjeck ebbes jeknutscht, dann awe widde huttisch eronne für ze danze. Off äimol en schwere Tusch, on ed wor zwölf Uhr. Datt wor ed Zäje für de Demaskeerung. All Maske on Nase vom Jesicht. Üweraschunge en Hülle on Fülle. „Je nä, dech hätt ech awe net erkannt“ kohm aus all Ecke. Datt wor ömme en janz gruße Spaß em Faasenacht. Mäine Schatz hätt och emol gruße Aue jemacht, awe do wor ed ze spät. Ech hatt mettlewäile en schöne Seeräuber jefonne. En de Kösch von de Rheinkrone hamm me noch onsere Hirschgulasch med ne Schäif Brud jess on dann säin me singend dorsch de Stadt en et „Cafe Wenke“ jezooch. Natülech wor alles zoo. Me hann Spekdakel jemacht, bes ons de Willi hennerömm de Dür noch emol offjemacht hätt. Met Kaffie on Höhnesopp wur de Ausklang vom Maskeball jemacht.
